Με την οικογένειά του πριν από τον εμφύλιο

  

Ο Νίκος Ζαραλής γεννήθηκε το 1916 στο Βελεμίτσι Καλαμπάκας (μεταγενέστερο ονομάστηκε σε Αγιόφυλλο) και πέθανε στις 20/10/1986 στην Τασκένδη. Σε ηλικία πέντε χρονών έμεινε ορφανός. Δεν πήγε καθόλου σχολείο και ήταν από μικρός Τσοπάνος.

Επιστρατεύτηκε στον αλβανικό πόλεμο και μετά τη διάλυση του στρατού επέστρεψε με τα πόδια στο χωριό του φέροντας μαζί του ένα πιστόλι και μια χειρομβοβίδα.

Εντάχθηκε στο ΕΑΜ και επειδή τον διέκρινε γενναιότητα και πατριωτισμός γρήγορα ηγήθηκε ομάδας αντιστασιακών με το όνομα καπετάν Χασιώτης. Γνωρίστηκε με τον καπετάν Αδαμάντιο του ΕΑΜ των διπλανών χωριών και αναπττύχθηκε μια βαθιά φιλία. Ο καπετάν Αδαμάντιος εγγράμματος και με ξένες γλώσσες ευφυέστατος, ευγενικός και μετριοπαθής, με γνώσεις  στα σύγχρονα πολιτικά ρεύματα, όπως του Τροκιτσμού (που είχε ιδιαίτερη συμπάθεια), Λενινισμού και Σταλινισμού  και από την άλλη πλευρά ο Ζαραλής αγράμματος αλλά γεναίος πολεμιστής και πατριώτης.

Είχαν κοινή γραμμή να μην επιστρατεύσουν τον κόσμο για την περίφημη μάχη. Από τις αυθεντικές αφηγήσεις διακρίνεται πολύ καλά αυτή η επιλογή των υπευθύνων.

Ο Ηλίας Καφαντάρης επίσης θεωρούσε ως εχθρό μόνο τον κατακτητή και όχι τους ιδεολογικά αντιπάλους του. Αυτό αναγνωρίζεται από τον ιδεολογικό αντίπαλο τον Αριστείδη τον Μπλούτσο και μάλιστα λέει ο Μπλούτσος προς τιμή των Καφαντάρη και Ζαραλή που όχι μόνο τον επέτρεψαν να συμμετάχει μαζί τους αλλά και συμφώνησαν με τη στρατηγική που έπρεπε να ακολουθηθεί στη μάχη.  

Κατά τη διάρκεια της μάχης έδειξε ανδρισμό, γεναιότητα, αυταπάρνηση και εμψυχωτής των συντρόφων του. Καθόλη τη διάρκεια της μάχης πήγαινε από ομάδα σε ομάδα και έδινε κουράγιο στους πολεμιστές. Ήταν αυτός που με την πρώτη σφαίρα σκότωσε τον Διοικητή του Τάγματος Φερεντίνο. 

Μετά την περίφημη μάχη ο Ηλίας Καφαντάρης εξαφανίστηκε μέχρι το 1948 ο δε Νίκος Ζαραλής εντάχθηκε στο ΔΣΕ και συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο. Μετά την ήττα του ΔΣΕ βρέθηκε στην Τασκένδη.

Ένα άλλο περιστατικό το οποίο αφηγείται ο Δημήτριος Ράπτης(καπετάν Τσάκαλος) στα απομνημονεύματά του "Φωτεινές και μαύρες κηλίδες μιας εποχής" που δείχνει την εκτίμηση που είχε ο Άρης Βαλουχιώτης στο πρόσωπο του Νίκου Ζαραλή. Είναι γνωστό ότι μετά από την παράδοση των όπλων με τη συμφωνία της Βάρκιζας και την άρνηση του Άρη Βελουχιώτη να παραδώσει τα όπλα ξεκίνησε για επιστράτευση μαχητών του ΕΛΑΣ για καινούργιο ένοπλο αγώνα. Πέρασε από το Αγιόφυλλο για να βρει τον Ζαραλή. Δεν τα κατάφερε όμως να τον βρει και στη συνέχεια μετέβηκε στο χωριό Σταγιάδες για να συναντήσει τον Δημητριο Ράπτη. Μετά από λίγο κατέφθασε και ο Ζαραλής. Δείτε τη συνέχεια στα απομνημονεύματα του Δημητρίου Ράπτη

Με τον θάνατο του Στάλιν και με το ανέβασμα στην εξουσία του Κρουτσώφ οι Έλληνες της Τασκένδης διαιρέθηκαν σε δυο παρατάξεις αυτές του Στάλιν που  ηγούνταν ο Ζαχαριάδης και η άλλη προσκείμενη στον Κρουτσώφ. Έγιναν αιματηρά επισόδεια. Σε μια συγκέντρωση πριν από τα επισόδεια ο Ζαραλής πήρε τον λόγο και με την ευθύτητα που διέθετε είπε στν Ζαχαριάδη με ειρωνικό τρόπο, πώς τα κατάφερε και επέζησε στο Άουσβιτς. Ο Ζαχαριάδης απάντησε με σαρκασμό στον Ζαραλή λέγοντας: τι να περιμένεις να πει ένας τσοπάνης και κατσικοκλέφτης.

Ο Νίκος Ζαραλής επέστρεψε στην Ελλάδα το 1985 και σε λίγο καιρό  πίσω στην Τασκένδη και πέθανε μετά από λίγο καιρό.Ο ερχομός του δεν ήταν και τόσο ευπρόσδεκτος.

Για τη γενικότερη δράση και προσωπικότητα του Νίκου Ζαραλή σας παραθέτω ένα άρθρο του Ριζοσπάστη Το άρθρο

 

Η ιστοσελίδα

Σχεδιαστής, κατασκευαστής και υπεύθυνος της ιστοσελίδας αυτής είναι ο ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Αριστοτέλης Ράπτης

Επικοινωνία

Αριστοτέλης Ράπτης
Ν. Βαζαίου 8
Κρυονέρι
!4568 Αττική

+306977212853

telis1943@gmail.com

Ευχαριστίες

Κώστα Γαλάνη - Αγιόφυλλο
Ζήση Καραγιάννη - Αγιόφυλλο
Φώτη Μπλούτσο - Οξύνεια
Αντώνη Τασίκα - Οξύνεια
Γιώργο Τασίκα - Οξύνεια