Close

Not a member yet?Register now and get started.

lock and key

Sign in to your account.

Account Login

Blogs aristotle

25 Oct. 2015 Posted by aristotle in Social Networks

Στεργιανή Ζανέκα

«Στην κόψη του σπαθιού και του στοχασμού….» του Αριστοτέλη Ράπτη

Ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του Αριστοτέλη Ράπτη «Στην κόψη του σπαθιού και του στοχασμού…» δικαιώνεται από την εξιστόρηση μιας ζωής που μετεωρίζεται ανάμεσα σε δυο διαφορετικά επίπεδα αφήγησης.  Αφενός, στην αυτοαποκάλυψη του συγγραφέα μέσα από προσωπικά βιώματα και εμπειρίες με όρους αισθητικής συγκίνησης, και αφετέρου στην καταγραφή της εποχής του με όρους ιστορικής και φιλοσοφικής θεώρησης.

17 Sep. 2013 Posted by aristotle in Social Networks

Κώστας Παπαγεωργίου

Τούτες τις χρονιάρες ημέρες, είχα την τύχη, τη χαρά και την ικανοποίηση, να γίνω αποδέκτης, ενός αυτοβιογραφικού πονή­ματος, από το φίλτατο Αριστοτέλη Ράπτη. Ο συμπολίτης συγ­γραφέας (κατάγεται από τις Σταγιάδες), μέσα από το πολυσέλι­δο βιβλίο του, φανέρωσε μια σπάνια λογοτεχνική φλέβα και μια βα­θιά φιλοσοφική σκέψη. Υπολόγισα ότι οι πολλές ημέρες των αρ­γιών, είναι αρκετές να μου δώσουν τον αναγκαίο χρόνο να εν­τρυφήσω με άνεση στις σελίδες του χωρίς το άγχος της κλεψύ­δρας. Έκανα όμως λάθος.

12 Jul. 2013 Posted by aristotle in Social Networks

Μπάμπης Δερμιτζάκης

Πριν λίγους μήνες γράψαμε για την αυτοβιογραφία του Τζην Γουάιλντερ («Φίλα με σαν ξένος», ΑΛΔΕ 2011). Ήταν μια θαυμάσια αυτοβιογραφία στην οποία αποκαλύφθηκε το λογοτεχνικό του ταλέντο. Και φυσικά συνέχισε με τρία ακόμη βιβλία, το ένα από τα οποία έχει επίσης μεταφραστεί στα ελληνικά («Η γυναίκα που δεν ήθελε»).

14 May. 2013 Posted by aristotle in Social Networks

Γιάννης Σκληβανιώτης

Φίλε Αριστοτέλη

Το βιβλίο σου το διάβασα και μπορώ να σου πω ότι πέτυχε κάτι που εγώ θεωρώ ότι αποτελεί χαρακτηριστικό των αναγνωσμάτων με ποιότητα λόγου και σκέψης. Να σε κρατάει κάθε σελίδα σε διάλογο μαζί της.

17 Dec. 2010 Posted by aristotle in Social Networks

Αγαθοκλής Αζέλης

Θα ξεκινήσω την κριτική μου μου εξομολογούμενος την αμηχανία μου! Κανονικά παρουσιάζει ένα βιβλίο, ειδικά μιας διακεκριμένης προσωπικότητας, μια προσωπικότητα τουλάχιστον εφάμιλλη με εκείνη του συγγραφέα, ή έστω κάποιος που λόγω κοινωνικής εγγύτητας με αυτόν μπορεί να του συγχωρεθεί μια απόσταση ρόλων. Στην περίπτωση του βιβλίου του κ. Αριστοτέλη Ράπτη «Στην κόψη του σπαθιού και του στοχασμού» δεν ισχύει για μένα ούτε το ένα ούτε το άλλο.